Badanie manometrii anorektalnej służy do oceny kanału odbytu, a w nim ciśnienie spoczynkowe oraz ciśnienie maksymalne, siły oraz wytrzymałości skurczowej mięśni dna miednicy, obecność odruchów ze zwieracza zewnętrznego i wewnętrznego odbytu. Dodatkowo stwierdza się występowanie zaburzenia, jakim jest dyssynergia mięśniowo-zwieraczowa oraz z jakim typem dyssynergii ma się do czynienia. Badanie manometryczne ocenia również pojemność i czułość odbytnicy, co może uwidocznić zaburzenia w postaci mikrorectum (zmniejszenie pojemności odbytnicy) lub megarectum (zwiększenie pojemności odbytnicy).

Badanie zalecane jest dla osób borykających się z przewlekłymi zaparciami, biegunkami, częstymi parciami na stolec, nietrzymaniem gazów/stolca, u kobiet po trudnych porodach zabiegowych (kleszcze, vacuum), bądż po porodach z nacięciem/pęknięciem krocza (zwłaszcza III/IV stopnia), jak również u osób po operacjach jelita grubego, odbytu, odbytnicy.

Pacjent przed badaniem musi być wypróżniony i odbytnica musi być pusta.

Po stwierdzonych zaburzeniach wykonuje się terapię balonikiem manometrycznym. Pracuje się nad czułoścą i pojemnością odbytnicy, nauce efektywnego parcia lub nauce prawidłowego rozluźnienia mięśni dna miednicy w przypadku stwierdzonej dyssynergii.